Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Νέο ξεκίνημα! (πάλι)

Τέρμα τα ψέματα. Από 13 Σεπτέμβρη αρχίζουν οι εγγραφές για τα πανεπιστήμια. Πρωτάκι φέτος… Πρωτάκι για τέταρτη φορά!!
Την πρώτη φορά το παίρνεις λίγο αψήφιστα. Αφήνεσαι να σε τραβά ανάλαφρα το μεγάλο χέρι που έχει κλείσει μέσα του το δικό σου και ελπίζεις η δασκάλα να είναι καλή…!
Τη δεύτερη φορά (μετά από έξι χρόνια καλοπέραση) σου πρωτολένε πως τα πράγματα δυσκολεύουν. Ανησυχείς. Από Κατερίνα γίνεσαι Κατσικοπούλου και ο ένας δάσκαλος πολλαπλασιάζεται τουλάχιστον επί δέκα!
Για μένα ευτυχώς το σοκ αυτό δεν ήταν τόσο ισχυρό, δεδομένου ότι ο πατέρας μου είναι μουσικός στο γειτονικό γυμνάσιο κι έτσι αυτό το σχολείο ήταν για μένα το …γήπεδό μου! Κι όταν όλοι στην οικογένεια σε προετοιμάζουν πριν καλά καλά πας δημοτικό για τη στιγμή που θα πας στο σχολείο του μπαμπά, λογικό είναι αυτή η εικόνα να αποτελεί για σένα όνειρο ζωής!! Το μόνο που δεν σκέφτεσαι τότε είναι: «Και μετά;;».
Μετά ξεπέφτεις σε ένα αποδιοργανωμένο λύκειο, με αγενέστατους μαθητές (τους ίδιους που έβλεπες στο γυμνάσιο, αλλά μεταλλαγμένους) που βρίζουν, καπνίζουν και οδηγούν (τρόπος του λέγειν) μηχανάκια. Αρχίζουν οι κοπάνες, οι μεγάλοι έρωτες και στο τέλος οι Εξετάσεις, το τέρας των πανελλαδικών που καλείσαι να αντιμετωπίσεις..! Και μέσα σ’ όλα αυτά μια Κατερίνα που αρνείται να μεγαλώσει και γράφει ακόμα ετικέτες με πεταλούδες για τα βιβλία της…
Και τώρα;
Ξανά πρωτάκι! Με μεγαλύτερες ανησυχίες, γιατί τώρα πια δεν είσαι ούτε η Κατσικοπούλου, αλλά η καστανή κοπέλα πάνω δεξιά.
12 χρόνια σχολείο και ήσουν «εγκλωβισμένη» σε μια ρουτίνα που σου προσέφερε ασφάλεια. Κάθε μέρα οι ίδιες κινήσεις με ακρίβεια λεπτού: Σχολείο – Σπίτι – λίγη ξεκούραση – διάβασμα. 12 χρόνια προσπαθείς να απαλλαχθείς από ένα οικείο βάρος που τώρα το νιώθεις απαραίτητο!
Και ξαφνικά το τείχος που σε φυλάκιζε καταρρέει, μα τι κρύβεται πίσω του;;
Κ.

2 σχόλια:

  1. AKOMH KAI O ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΝΑ ΤΕΙΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ,ΟΠΟΤΕ ΜΗΝ ΤΟ ΨΑΧΝΕΙΣ.ΒΑΛΕ ΤΟΝ ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΠΙΛΟΤΟ ΚΑΙ ΑΦΕΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΕΥΧΕΣΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΙΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κρυβονται ωραια πραγματα απο πισω... Αλλα σιγουρα δεν μπορουν να ανπληρωσουν τα παλια! Η μνημη να μεινει ζωντανη! Εκει να στηριζεσαι! Στην τριτη γυμνασιου μαζι στο θρανιο... Στο τετραδιακι μας! Ξερεις εσυ...:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή