Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010

Έρωτας: συναίσθημα γένους αρσενικού, ισχυρό, επιθετικό. Προσβάλλει κάθε αδύναμο και άτρωτο οργανισμό και τον εκμηδενίζει. Καταργεί κάθε εγωισμό.
Στην αρχαία εποχή ήταν θεοποιημένος, όπως καθετί παράξενο και απειλητικό!
Στην εποχή μας απαξιωμένος. Ίσως γι’ αυτό και δυσεύρετος… Μα όταν σε βρει, σου επιτίθεται με λύσσα! Κι εσύ είσαι πλέον υπεύθυνος να επιλέξεις αν θα τον αφήσεις να σε διαπεράσει ή αν θα αμυνθείς!
Εγώ επέλεξα το πρώτο. Όχι επειδή τον φοβήθηκα, μα επειδή τον αποζητούσα!
Και ήρθε σαν θύελλα και συντάραξε την ύπαρξη μου κι εγώ τον εμπιστεύτηκα. (Εκεί να δεις θα λάθεψα… Όταν έκλεισα τα μάτια και του είπα: «Οδήγησέ με εσύ!».)

Μα όσες φορές κι αν φύγεις εγώ με χαρά θα σε περιμένω εκεί που με άφησες, όσες φορές κι αν με γελάσεις εγώ με την ίδια χαρά θα ξαναπέσω στην παγίδα σου, όσες φορές κι αν με λαβώσεις με την ίδια χαρά θα προσμένω το δόρυ σου…

Yours,
Κ.

1 σχόλιο:

  1. Τον αποζητας και αφηνεσαι να σε παρασυρει... Και εισαι ευτηχισμενος! Αυτο εκανα κι εγω... Αλλα οταν ερχεται η ωρα να τελειωσει στεναχωριεσαι και λες: "Ποτε ξανα"! Μεγαλη κουβεντα... Δεν ειναι στο χερι σου! Σιγουρα θα ξαναρθει... Καθε φορα ομως ειναι διαφορετικα! Και αυτη ειναι η μαγεια του!

    ΑπάντησηΔιαγραφή