Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

«Κάνε μια ευχή…»

Μια φράση απλή – τρεις λέξεις – έντεκα γράμματα – μα πόσο επεξεργασμένη…
Κάθε φορά που ακούω αυτή την παραίνεση έρχομαι σε αμηχανία: «Και τι να ευχηθείς;».
Το μυαλό μου αδειάζει και δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα, «μα δεν έχω κάτι να ευχηθώ…»!
Κάποιος πετάγεται λέγοντας: «Ευτυχισμένος άνθρωπος, τόσο που δεν υπάρχει τίποτα να ευχηθεί!».
Και τότε ακούγεται η φωνή του πρώτου να λέει απογοητευμένα: «Καλά, ασ’ το».

Μα για να ευχηθείς κάτι πρέπει να ξέρεις τι θες! Για να ευχηθείς κάτι πρέπει να επιδιώκεις κάτι ή έστω να μπορείς να ξεχωρίσεις τι είναι καλό και τι κακό για σένα… Για να ευχηθείς κάτι πρέπει να κλείνεις τα μάτια και να το ονειρεύεσαι…

Έκανα τόση προσπάθεια να σε βγάλω από το υποσυνείδητο (και το συνειδητό) μου. Γιατί ξαναήρθες;;
Μη με κάνεις να ευχηθώ να φύγεις! Γιατί ίσως πραγματοποιηθεί η ευχή μου…