Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

No Love

Οι αθλητές λένε «ποτέ μην υποτιμάς τον αντίπαλο», οι γιατροί «ακόμη και το πιο μικρό σύμπτωμα μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα», οι οικολόγοι «και μια σπίθα αρκεί!»…

Εγώ λοιπόν υποτίμησα τη μικρή αυτή σπίθα που εμφανίστηκε αναπάντεχα πριν λίγο καιρό, φαντάστηκα πως θα σβήσει, δεν θα κινδυνεύσει κανείς και τίποτα! Και να με τώρα, καθισμένη σε ένα κούτσουρο στη μέση του πουθενά να κοιτάζω τη μικρή φωτιά που σιγοκαίει… Σκέφτομαι πως πρέπει να σβήσει, δεν είναι σωστό, μπορεί με τον καιρό να δυναμώσει και με μια του Αιόλου πνοή να αφήσει πίσω της μόνο στάχτες!! Σκέφτομαι…
Μα είμαι «άοπλη». Η ασπίδα μου χάθηκε στην προηγούμενη μάχη και δεν πρόλαβα να φτιάξω άλλη. Ίσως νόμιζα πως δεν θα τη χρειαστώ σύντομα.

«Φωτιά μου, μείνε για λίγο στάσιμη! Ζέσταινε με γλυκά μα μη με κάψεις».
…………………………………………………………………………………………………
Κι ενώ θαυμάζω το κόκκινο θέαμα, άρχισε να ψιχαλίζει. «Τι πρέπει να σκεφτώ, πώς να αντιδράσω; Θέλω να σβήσει ή φοβάμαι ότι τις νύχτες θα κρυώνω;» Κι ενώ εγώ σκέφτομαι τα δάκρυα του ουρανού κυλούν στα μάγουλά μου.
Η φωτιά όμως δεν σβήνει…


1 σχόλιο:

  1. Και γιατί, κοριτσάκι, φοβάσαι τόσο πολύ τη φωτιά;
    Γιατί να είναι "αντίπαλος" και προειδοποιητικό "σύμπτωμα" και να μην είναι ευλογία και λύτρωση και κάθαρση;
    Γιατί χρειάζεσαι "όπλα" να την πολεμήσεις και θρηνείς τη χαμένη στην προηγούμενη μάχη ασπίδα σου;
    Μήπως ν' άφηνες τη σπίθα ελεύθερη; Κι αν εξελιχθεί σε πυρκαγιά κι αν ακόμη καείς ολόκληρη από τις στάχτες θα ξαναγεννηθείς πιο δυνατή... Τόσες και τόσες φορές το έχει η ζωή αποδείξει...
    ΜΗΝ ΦΟΒΗΘΕΙΣ ΤΗ ΦΩΤΙΑ!
    http://www.youtube.com/watch?v=9045W3MSLiI

    ΑπάντησηΔιαγραφή