Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

Let it snow...

Χιόνι. Ένα θέαμα που φέρνει στα χείλη μικρών και μεγάλων ένα γλυκό χαμόγελο… Τα πάντα λευκά. Χαρά, αισιοδοξία, ελπίδα…

Δεν διακρίνεις περιγράμματα, ούτε ατέλειες. Όλα ίδια κάτω από την παχιά στρώση «ζάχαρης».

Όλα ίδια!

Ένα απέραντο λευκό χαρτί. Άγραφο. Σαν να σβήστηκαν τα πάντα. Μια ιδιότυπη αναγέννηση. Σε παρακινεί να βάψεις τον κόσμο με τα δικά σου χρώματα…

Κάθομαι στο παράθυρο και κοιτάζω έξω. Το καβαλέτο στήθηκε! Ώρα να γεμίσω την παλέτα μου…

Ας λέμε πως η ‘ζωή θέλει χρώμα’, αυτό το λευκό θέαμα δεν χορταίνεις να το βλέπεις…
Μήπως τελικά τα πολλά χρώματα χαλάνε τη ζωγραφιά…; Μήπως το ΤΕΛΕΙΟ έργο τέχνης είναι το ολόλευκο χαρτί…;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου