Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Βράδυ Δευτέρας. Ο ουρανός ξάπλωσε και σκεπάστηκε με ένα αφράτο συννεφένιο πάπλωμα. Ένα μελαγχολικό, ντροπαλό φεγγαράκι ξεπροβάλλει πότε ποτέ, ίσα να ρίξει μια ματιά προς τα κάτω και ξαναχάνεται.
Και ηρεμία, και σιωπή. Και άδειοι δρόμοι. Και μια πόλη που έβαλε τα αστραφτερά, χρυσά της σκουλαρίκια και ντύθηκε το βραδινό της φόρεμα.
Τα καλοκαίρια οι νύχτες δεν είναι τόσο απειλητικές, μόνο μαγικές. Σε προ(σ)καλούν να αποδράσεις μαζί τους, σου ανοίγουν την αγκαλιά τους και σε κάνουν μέρος τους. Κι εσύ μένεις να θαυμάζεις τον νέο κόσμο που ανατέλλει κάθε φορά που ο ήλιος κλείνει τα μάτια…

Στις νύχτες του καλοκαιριού και στα όνειρα

Καληνύχτα σας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου