Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013

Εnd of an era...!

Πάντα το πέρασμα από το παιδικό δωμάτιο στο απλό δωμάτιο είναι δύσκολο!! Συνήθως γίνεται σταδιακά, με αργά βήματα προς την ενηλικίωση. Την πραγματική, όχι αυτή στα χαρτιά! Για μένα η ψυχική ενηλικίωση είχε ξεκινήσει εδώ και αρκετό καιρό, αλλά προσπαθούσα απελπιστικά πολύ να την παγώσω στους τέσσερις τοίχους. 
Όμως η πραγματικότητα με την φοβερή της δύναμη να καθορίζει την κάθε μας κίνηση, με έφερε αντιμέτωπη με τον χρόνο σε μια μάχη τριών ημερών. Τρεις μέρες και η παιδικότητα εκθρονίστηκε, παίρνοντας μαζί της αφίσες, τετράδια, κουτάκια, κορδέλες, αυτοκόλλητα και κάποιες αναμνήσεις που σιγά σιγά μεταβάλλονται…
Είχα πει δεν θα κλάψω! Ήταν εξάλλου μια απόφαση που δούλευα μέσα μου καιρό… Μα σαν θυμάσαι στιγμές, προσδοκίες, όνειρα κάτι σε πηγαίνει πίσω. Και τότε είναι που ο χρόνος σου κλείνει ύπουλα το μάτι, προτρέποντάς σε να κάνεις συγκρίσεις που δεν τους βγάζουν όλους κερδισμένους!!
Δεν ξέρω αν θα μου λείψουν αυτά τα χρόνια…

Ίσως αυτό το ερώτημα να είναι που με στεναχωρεί περισσότερο!


Πόσα συναισθήματα, γεγονότα, πόσοι άνθρωποι μπορούν να περάσουν από έναν πίνακα ανακοινώσεων...; 

Take care...

Καληνύχτα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου